Momir Mošo Lučić, džudo legenda, siguno je jedan od najveći sportista, rođenih na području Pive. Ovog velikog čovjeka, sportistu, u beogradskom hotelu Hajat, prekjuče je posthumno nagradom za životno djelo i doprinos razvoju džudo sporta u Srbiji, odlikovao Džudo Saveza Srbije. Nagradu je, u ime porodice Lučić primio Momirov sinovac Obrad.
Da podsjetimo, Lučić je rođen 1949. godine u selu Goransko – Plužine, a preminuo je u Novom Sadu 2021. U svojoj bogatoj takmičarskoj karijeri Mošo je sa reprezentacijom Jugoslavije osvojio prvu medalju (bronzanu) na Ekipnom prvenstvu Evrope, održanom u Lionu-Francuska 1975. godine. Sa studentskom repezentacijom Jugoslavije osvojio je srebrnu medalju na Ekipnom prvenstvu svijeta 1974. godine u Briselu. Na prvenstima Jugoslavije za seniore osvojiti ukupno 13 medalja (sedam zlatnih, srebrnu i pet bronzanih). Osvojio je tri zlatne i jednu srebrnu medalju na pojedinačnim i ekipnim seniorskim prvenstvima Balkana. Veliki uspjeh ostvario je na Mediteranskim igrama 1975. godine u Alžiru gdje je osvojio treće mjesto.
Osvajač je više medalja na najznačajnim međunarodnim takmičenjima. Najuspješnija u njegovoj karijeri bila je 1976. godina. Tada je na prvenstvu Jugoslavije u Mariboru postao dvostruki prvak (u svojoj kategoriji + 93.kg, kao i u apsolutnoj konkurenciji). U apsolutnoj konkurenciji pobijedio je u polufinalu Gorana Žuvelu, a u finalnom meču Ranka Miranovića. Pobjeda nad Žuvelom imala je posebnu težinu, jer se radilo o evropskom prvaku. Stručna komisija ga je tada jednoglasno proglasila za najboljeg takmičara prvenstva. Još veći uspjeh u toj godini ostvario je na seniorskom prvenstvu Evrope održanom u Kijevu, gdje je osvojio bronzanu medalju, i tako postao prvi džudista iz Crne Gore kome je uspjelo da se okiti evropskom seniorskom medaljom. Ostvarenim rezultatima ispunio je normu za nastup na Olimpijskim igrama u Montrealu. Sa najvećim ambicijama se pripremao za najznačajniji nastup u karijeri svakog sportiste, riješen da upravo na Olimpijadi pruži svoj maksimum. Međutim, zbog teške povrede vratnog pršljenja na predolimpijskom turniru u Milanu, nije mogao nastupati na OI, a karijeru je morao završiti mnogo ranije nego što je planirao. Na osnovu postignutih rezultata Lučić se svrstava u najuspješnije džudiste SFRJ-a svih vremena.
Mošo je bio uspješan i kao sportski radnik. Dugo godina je bio član Upravnih odbor Džudo saveza Jugoslavije. Prvi je džudista koji je položio za međunarodnog džudo sudiju 1991. godine u Parizu. Učestovao je na više od 10 međunarodnih seminara za sudije, koje je kasnije prenosio na prostore SRJ. Sudio je na više Evropskih prvenstava. Duže od 10 godina je bio Predsjednik sudijske komisije Džudo Saveza SRJ.
