To je poručio Admir Šahmanović, ministar energetike i rudarstva, nakon učešća na Transatlantic Gas Security Summitu održanom 24. februara 2026. godine u Vašingtonu.

Ministar Šahmanović učestvovao je na jednom od najznačajnijih međunarodnih skupova posvećenih energetskoj bezbjednosti i budućnosti LNG tržišta između SAD i Evrope, na poziv sekretara za energetiku SAD Chris Wright i sekretara za unutrašnje politike SAD Doug Burgum.

Samit je okupio visoke predstavnike američke administracije, Evropske komisije, međunarodnih energetskih kompanija i vodećih finansijskih institucija, potvrđujući strateški značaj transatlantske energetske saradnje u novim geopolitičkim okolnostima.

U okviru samita, ministar Šahmanović je učestvovao i na zatvorenom ministarskom panelu, gdje je predstavio razvojne planove Crne Gore u domenu energetike, sa posebnim fokusom na gasnu infrastrukturu, stabilizaciju elektroenergetskog sistema i ubrzanu integraciju obnovljivih izvora energije.

U obraćanju je istakao da geostrateška pozicija Crne Gore, na raskršću Jadrana, Zapadnog Balkana i evropskog energetskog prostora, pruža mogućnosti koje prevazilaze regionalni značaj.

- Crna Gora nije samo potencijalna tranzitna tačka, već partner koji može doprinijeti energetskoj sigurnosti regiona, Evropske unije, ali i šireg transatlantskog prostora - naglasio je ministar.

Na marginama samita, ministar Šahmanović imao je niz važnih bilateralnih susreta sa visokim američkim zvaničnicima.

Održani su odvojeni razgovori sa domaćinima samita, sekretarom za energetiku Chris-om Wright-om i sekretarom za unutrašnje politike Doug-om Burgum-om, ključnim figurama američke administracije kada je riječ o oblikovanju energetske politike i međunarodnoj energetskoj saradnji.

Tokom razgovora potvrđena je obostrana spremnost za jačanje strateškog partnerstva u oblasti energetske sigurnosti, razvoja gasne infrastrukture i diverzifikacije izvora snabdijevanja u Jugoistočnoj Evropi.

Ministar Šahmanović imao je i odvojene susrete sa kolegama iz regiona, Dubravkom Đedović Handanović, ministarkom rudarstva i energetike Srbije, kao i sa Antom Šušnjarom, ministrom zaduženim za resor energetike u Vladi Hrvatske.

Regionalna saradnja i dobri odnosi sa susjednim državama uvijek su na vrhu prioriteta energetske politike Crne Gore. U razgovoru sa ministarkom Đedović Handanović razmotrene su mogućnosti unapređenja energetske povezanosti i zajedničkog nastupa prema regionalnim i evropskim inicijativama.

Susret sa hrvatskim kolegom bio je odlična prilika da se dogovore naredni konkretni koraci u cilju intenziviranja saradnje, posebno u dijelu gasne infrastrukture i potencijalnog povezivanja sa LNG kapacitetima u regionu, kako bi se saradnja dodatno konkretizovala i podigla na viši nivo.

Ministar Šahmanović je predstavio strateške prioritete Crne Gore u oblasti gasne infrastrukture, uključujući:

-razvoj Jadransko-jonskog gasovoda (IAP),

-razmatranje LNG kapaciteta u funkciji regionalne diverzifikacije,

-izgradnju gasnih elektrana kao tranzicionog rješenja za stabilnost elektroenergetskog sistema.

Naglašeno je da ne postoji konačna investiciona odluka kada je riječ o LNG projektu, te da se trenutne aktivnosti nalaze u fazi analiza i studija izvodljivosti. Svaka eventualna realizacija podrazumijevaće potpunu procjenu uticaja na životnu sredinu, u skladu sa evropskim zakonodavstvom i klimatskim obavezama Crne Gore.

- Gas posmatramo kao tranziciono rješenje koje doprinosi energetskoj stabilnosti i ubrzava integraciju obnovljivih izvora energije, a ne kao dugoročnu zamjenu za zelenu tranziciju - naglasio je Šahmanović.

Posebnu težinu samitu dalo je prisustvo visokih zvaničnika Evropske komisije zaduženih za energetiku, što predstavlja jasan signal da LNG i gasna infrastruktura ostaju dio evropskog energetskog okvira. U uslovima globalnih poremećaja i promjena koje su trajno uticale na energetske tokove, gas se i dalje posmatra kao važan tranzicioni i stabilizacioni faktor u evropskom sistemu.

To je realnost savremenog energetskog tržišta. Crna Gora ne može zatvarati oči pred nespornim promjenama u globalnoj energetskoj arhitekturi, niti ignorisati potrebu za sigurnošću snabdijevanja i stabilnošću sistema.

Zaštita životne sredine ostaje visoko na listi prioriteta i svaka odluka biće donošena uz punu primjenu evropskih standarda i rigorozne procjene uticaja na životnu sredinu. Istovremeno, odgovorna država ima obavezu da gradi stabilan, pouzdan i diverzifikovan energetski sistem, koji može izdržati spoljne šokove i podržati ekonomski razvoj.

„Stabilnost sistema i zaštita životne sredine nijesu suprotnosti, već dva paralelna cilja odgovorne energetske politike."