U izvorima su ostala svjedočanstva i o kneževim bolovanju i bolestima. Tako se iz Petrograda 1848. godine žalio ocu da je četiri nedjelje proveo u postelji od "revmatično-žučne groznice, koje me ni danju ni noću jedne minute na miru nisu ostavile." Isticao je da ni do tada nije bio debeo, "al sad ništa upravo na meni nije ostalo, nego na kostima dugačkim viseća koža." Tokom perioda druge vladavine najčešće je bolovao od upale grla praćene groznicom. "Knez pati od krajnika, koji ga svake jeseni i svakog proljeća još od djetinjstva snalaze", zapisao je Milan Đ. Milićević. Zbog dugotrajne groznice se često događalo da knez odlaže novogodišnju proslavu i tradicionalni ručak, a nerijetko su otkazivani i balovi i druge svečanosti. Ljudi iz njegove najbliže okoline su ga često kritikovali da vrlo brzo nakon što se pridigne iz postelje "opet ide lako obučen."
Najbolje svjedočanstvo o odjeći i odijevanju kneza Mihaila nalazimo u popisima koji su sprovedeni nakon atentata 1868. godine. Tu vidimo da je knez tada imao posebnu lovačku bundu i nekoliko kaputa za lov, 24 različita kaputa, 39 različitih pantalona, 58 prsluka od raznih materijala, 38 pari zimskih i 36 pari ljetnjih čarapa, 94 razne marame oko vrata, 64 bijele džepne i 4 svilene maramice, 51 mušku košulju, 29 potpuno novih košulja od cica, 11 vunenih košuljica, 9 kravata za uniformu, 2 generalska šešira s' perjanicama, 5 pari papuča "Pantofle", 14 komada pletenih kapa za spavanje. Brojni kneževi portreti nam govore da je knez vodio mnogo računa o odjeći i vizuelnom predstavljanju. Sa druge strane, u zapisima savremenika jasno se isticala kneževa uglađenost i visok stil za modu. Izvjesno je da su na to uticali njegovi obilasci Evrope, druženje sa predstavnicima visoke aristokratije, a najposlije i kneginja Julija, koja je suprugu nakon dolazaka iz Beča često donosila nove košulje "po posljednjoj modi".
Knez Mihailo je tokom života dobio ukupno devet ordena: tri turska, dva ruska, jedan austrijski, jedan grčki, jedan italijanski i jedan crnogorski. Svoj prvi orden dobio je nakon povratka njegovog oca, kneza Miloša, iz Carigrada 1835. godine. Bio je to Nišan-i Iftihar prvog stepena sultana Mahmuda II, koji je predat knezu Milošu da ponese u Srbiju, a u sklopu odlikovanja brojnih drugih istaknutih ličnosti. Prilikom svoje prve posjete Carigradu, knez Mihailo je 1. februara 1840. godine odlikovan od strane sultana Abdulmedžida ordenom Nišan-i Iftihar prvog stepena, koji je tek pristigao iz kovnice. Knez Mihailo je tako imao dva Nišan-i Iftihara, jedan dobijen od sultana Mahmuda II 1835, drugi dobijen od sultana Abdulmedžida 1840. godine. Oni su se razlikovali u pojedinostima, prije svega u monogramu sultana. Knez je na poklon od padišaha dobio i fes sa zlatom izvezenom ivicom, ukrašen dijamantima i sablju. Ordene koje je dobio Mihailo je izgubio nakon odlaska iz Srbije poslije Vučićeve bune. Emin-efendija, koji je u Srbiju donosio berat o imenovanju za kneza Aleksandra Karađorđevića, dobio je naređenje da od bivšeg kneza oduzme orden i fes. Knez Miloš je, još krajem 1842. godine, upozoravao sina da su Turci i od vlaškog kneza Gike oduzeli znamenja, te da se pazi, pošto je očekivao da to zatraže i od njega. Savjetovao mu je da ordenje pošalje njemu u Beč. Turci su se posebno angažovali na ovom pitanju, a u igru su uključili i beogradskog muhafiza i ruskog konzula u Beogradu.
PRIREDIO: MILADIN VELjKOVIĆ
(NASTAVIĆE SE)
